ZASÓB CYFROWY MUZEUM ARCHEOLOGICZNEGO W GDAŃSKU
ZASÓB CYFROWY MUZEUM ARCHEOLOGICZNEGO W GDAŃSKU

Dane fotografii

Nr inwentarzowy nośnika MAG/ARCH/IP/64914
Tytuł
Rodzaj nośnika fotografia cyfrowa
Autor fotografii
Rok wykonania

Dane zabytku

Nazwa ozdoby
Nr inw. muzealium MAG/MM/GD/255/21/7/636
Nr KAT 636
Wymiary wys. 10 - 75mm, szer. 10 - 64mm
Materiał miedź; tkanina jedwabna
Technika wykonania cięcie; skręcanie; tkanie
Miejsce znalezienia, nr SAZ (stanowiska) Gdańsk, 255/21/7 Przejdź
Opis zabytku Kwiaty papierowe: forma i sposób wymodelowania płatków przypominają lilię, prawdopodobnie lilię białą (Lilium candidum) i dziką różę (Rosa canina). Ze środka jednego z kwiatków odchodzą druciki, na które nanizano maleńkie żółte koraliki. Mają one naśladować liczne pręciki. Podstawę konstrukcyjną stanowi sztywny papier, z którego wycięto płatki. Pokryto go cieniutkim, jedwabnym atłasem. Tkaninę prawdopodobnie przyklejono do papieru i dodatkowo przymocowano ją rozmieszczonymi bardzo gęsto, biegnącymi poprzecznie, cienkimi drucikami w złotym kolorze. Tworzyły one na powierzchni płatków misterną pajęczynkę. Dodatkowo każdy płatek otoczony był grubszym powyginanym drucikiem w formie bardzo długiego „zygzaka”. Oprócz tego, że drut ten pełnił funkcję dekoracyjną, to przede wszystkim miał on ważne znaczenie konstrukcyjne: to do niego właśnie przyczepione były cieniutkie druciki obejmujące płatki. Kwiaty tekstylne: swoim kształtem przypominają kwiatostany rośliny o nazwie cykoria podróżnika. Forma płatków przypomina również nieco polne chabry i goździki. Wykonano je z wąskiego paska jedwabnego atłasu, którego jedną, dłuższą krawędź pocięto i postrzępiono. Następnie pocięty pasek zwinięto lub złożono, a dolną jego krawędź związano sznureczkiem. Kilka kwiatków ma rozłożone na płasko płatki. Niektóre przyczepione były do wykonanych z cienkich drucików łodyg lub gałązek. Większość metalowych elementów uległa zniszczeniu, o ich obecności świadczą jedynie ślady korozji. W kilku miejscach zachowały się delikatne ślady niebieskiego barwnika. Cześć kwiatków była przyczepiona do ścian trumny od wewnętrznej strony, a pozostałe ułożono na ciele zmarłego dziecka.
Autor opisu A.Drążkowska
Chronologia XVII-XVIII w.
Dział/magazyn MAG Dział Zbiorów Gdańskich
Literatura A.Drążkowska, Kwiaty i wianki elementem wyposażenia grobowego osiemnastowiecznych pochówków na podstawie znalezisk z kościoła św. Jana i z kościoła św.Trójcy w Gdańsku, [w:] XV Sesja Pomorzoznawcza, red. G. Nawrolska, Elbląg 2007, s. 491-496; A. Drążkowska, Wyposażenie XVII- i XVIII-wiecznych grobów dziecięcych zlokalizowanych w kościołach, [w:] Nekropolie. Kirkuty. Cmentarze, red. A. Łazanowski, Szczecin 2005, s. 30; A. Drążkowska, Wianek... [w:] Kultura funeralna nowożytnego Gdańska w świetle wykopalisk archeologicznych. Katalog wystawy, red. E. Trawicka, A. Drążkowska, Muzeum Archeologiczne w Gdańsku, Gdańsk 2010, s. 39

Zabytek znajduje się w kolekcjach:

Kolekcja "Kultura funeralna nowożytnego Gdańska"

Inne zabytki z tej kolekcji